Sposoby obrony przed karami umownymi

Sposoby obrony przed karami umownymi

Instytucja kary umownej stanowi instrument pozwalający na uproszczenie sytuacji prawnej i faktycznej jaka powstaje, gdy mamy do czynienia ze szkodą szkody wynikającą z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego, w czym oczywiście ukryta (co prawda na widoku) jest także jej funkcja kompensacyjna.

Zmiany w SENT: nowe kierunki regulacyjne w systemie monitorowania przewozu towarów

Charakter prawny i funkcja systemu SENT. System monitorowania drogowego i kolejowego przewozu towarów oraz obrotu paliwami opałowymi (SENT), uregulowany ustawą z dnia 9 marca 2017 r., stanowi instrument administracyjnoprawny służący realizacji funkcji kontrolnej państwa w obszarze obrotu towarowego. Jego zadaniem jest gromadzenie i przetwarzanie danych dotyczących przewozu określonych kategorii towarów, uznanych przez ustawodawcę za podwyższonego ryzyka z perspektywy interesu fiskalnego oraz bezpieczeństwa obrotu gospodarczego. Zakres zastosowania SENT nie ma charakteru statycznego. Ustawodawca konsekwentnie poszerza katalog towarów oraz zdarzeń podlegających obowiązkowi zgłoszenia, dostosowując system do zmieniających się realiów rynkowych i identyfikowanych obszarów nadużyć. Kolejny etap rozbudowy systemu SENT został zapoczątkowany rozporządzeniem Ministra Finansów i Gospodarki z dnia 10 września 2025 r., wydanym na podstawie delegacji ustawowej zawartej w ustawie o SENT. Akt ten wprowadza nowe grupy towarowe objęte obowiązkiem monitorowania, w szczególności towary z branży odzieżowej i obuwniczej. Zgodnie z przepisami przejściowymi, regulacje te wejdą w życie po upływie sześciu miesięcy od dnia ogłoszenia, tj. z dniem 17 marca 2026 r., co ma umożliwić przedsiębiorcom dostosowanie procedur operacyjnych i systemów informatycznych. Rozszerzenie katalogu towarów monitorowanych. Od wskazanej daty obowiązek zgłoszenia przewozu w systemie SENT obejmie przewóz następujących towarów, klasyfikowanych według Nomenklatury Scalonej (CN): Wprowadzenie progów ilościowych i wagowych świadczy o intencji ustawodawcy, aby obowiązek monitorowania obejmował przede wszystkim przewozy o charakterze handlowym, a nie incydentalnym. Obowiązki formalne i rola PUESC. Zgłaszanie przewozów objętych SENT odbywa się za pośrednictwem Platformy Usług Elektronicznych Skarbowo-Celnych (PUESC). Podmioty zobowiązane do dokonania zgłoszenia muszą posiadać aktywne konto w systemie oraz aktualne dane identyfikacyjne. Dotyczy to również osób działających w imieniu przedsiębiorców, którym należy nadać odpowiednie uprawnienia funkcjonalne. W praktyce oznacza to konieczność wcześniejszej weryfikacji statusu rejestracyjnego przedsiębiorstwa, jeszcze przed wejściem w życie nowych regulacji. Pomimo rozszerzenia zakresu przedmiotowego SENT, ustawodawca zachował określone wyłączenia, mające istotne znaczenie dla prawidłowej kwalifikacji obowiązków przewoźnika. Obowiązek zgłoszenia nie znajdzie zastosowania m.in. w przypadku przewozów: -towarów pochodzących z państw trzecich, które zostały dopuszczone do swobodnego obrotu na terytorium UE w ramach procedury celnej 42 00, jeżeli zakończenie przewozu następuje w innym państwie członkowskim; -którym nie towarzyszy faktura w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług, dokumentująca dostawę, wewnątrzwspólnotową dostawę lub eksport towarów; -realizowanych przez podmioty posiadające status upoważnionego przedsiębiorcy (AEO) albo objęte umową o współdziałanie zawartą z Szefem Krajowej Administracji Skarbowej, o ile spełnione są przesłanki określone w art. 5 lub 6 ustawy o SENT. Planowane dalsze modyfikacje systemu SENT. Równolegle procedowane są projekty zmian ustawowych i wykonawczych, których celem jest dalsze uszczelnienie systemu. Na szczególną uwagę zasługuje propozycja objęcia SENT przewozów betonu, co stanowi istotną ingerencję regulacyjną w sektor budowlany. Projektodawca przewiduje jednak rozwiązania uwzględniające specyfikę tego rynku, w tym możliwość zgłaszania okresowych umów dostaw jednym zgłoszeniem oraz przeniesienie obowiązku zamknięcia zgłoszenia na podmiot wysyłający w przypadku dostaw do osób fizycznych. Dodatkowo planowane są zmiany obejmujące m.in.: -sankcjonowanie braku potwierdzenia odbioru towaru w SENT, -objęcie obowiązkiem zgłoszenia przemieszczeń międzymagazynowych w ramach jednego podmiotu, -modyfikację terminów potwierdzania odbioru, -rewizję limitów wyłączających obowiązek monitorowania dla niektórych towarów w opakowaniach jednostkowych. Autorka: Zofia ZielińskaAplikantka radcowska w Trans Lawyers

Zapisz się do newslettera Trans Lawyers

Prawo transportowe bez tajemnic — praktyczne porady, wzory pism i realne rozwiązania dla TSL. Dołącz do newslettera Trans Lawyers i otrzymuj konkretne wskazówki prawne dla branży transportowej — jak odzyskać należności, przygotować zlecenie transportowe, zabezpieczyć roszczenia i minimalizować ryzyko prawne. W prezencie otrzymasz bezpłatny e-book „Skuteczne dochodzenie należności w branży TSL-praktyczny przewodnik- część druga – windykacja sądowa” 

Punkty karne kierowców – czy można się odwołać?

punkty karne dla kierowców

Punkty karne kierowców są elementem systemu mającego na celu egzekwowanie przestrzegania przepisów ruchu drogowego. Stanowią istotne narzędzie prewencyjne, ale też potencjalne źródło problemów – zwłaszcza dla osób, które poruszają się zawodowo po drogach Europy. Jeśli chodzi o pracę kierowcy zawodowego – punkty karne mogą wpływać bezpośrednio na jego możliwość wykonywania zawodu. W przypadku przewoźników międzynarodowych dochodzi jeszcze konieczność uwzględniania odmiennych systemów prawnych. Spis treści Odwołanie od punktów karnych – podstawy prawne i procedura Zgodnie z art. 129 § 3 Kodeksu wykroczeń, osoba, której przypisano punkty karne, ma prawo do złożenia odwołania. Warunkiem jest przekonanie, że wykroczenie nie zostało popełnione lub dowody były niewystarczające. Odwołanie składa się w terminie 7 dni od otrzymania decyzji – pisemnie lub ustnie do protokołu w jednostce, która wydała decyzję. Po wpłynięciu odwołania sprawa trafia do sądu, który analizuje zgromadzone materiały i podejmuje decyzję o zasadności przypisania punktów. Należy jednak pamiętać, że odwołanie nie oznacza automatycznego anulowania punktów karnych – sąd podejmuje decyzję wyłącznie na podstawie przedstawionych dowodów. Mandaty zagraniczne a punkty karne – odwołania w międzynarodowym transporcie Odwołania mogą dotyczyć także wykroczeń popełnionych za granicą. W takim przypadku procedura zależy od systemu prawnego danego państwa. Punkty karne kierowców przyznane poza granicami Polski podlegają innym zasadom i często są powiązane z egzekucją mandatu poprzez systemy międzynarodowe, takie jak EUROCONTROL. W krajach UE kierowca może odwołać się od mandatu np. w Niemczech czy Francji – do lokalnego sądu lub organu administracyjnego. Poza Unią, np. w krajach nieobjętych systemami wymiany informacji, procedura odwoławcza może być trudniejsza, a czasem nawet niemożliwa do przeprowadzenia z terytorium Polski. Międzynarodowa wymiana informacji o punktach karnych Współpraca krajów UE w zakresie wykroczeń drogowych opiera się na systemach, które wspierają przekazywanie danych o punktach karnych i mandatów. Główne systemy to: 1. EUCARIS – European Car and Driver Registration Information System Umożliwia ustalenie właściciela pojazdu w przypadku wykroczenia popełnionego poza krajem rejestracji. 2. PENAL – Police Enforcement National Automatic License Plate Recognition System oparty na automatycznym rozpoznawaniu tablic rejestracyjnych i przekazywaniu danych o wykroczeniach. 3. Dyrektywa 2015/413/UE Reguluje przekazywanie informacji o wykroczeniach drogowych popełnianych przez cudzoziemców. 4. Europejski System Wymiany Mandatów Pozwala na egzekwowanie mandatów w kraju zamieszkania sprawcy, nawet jeśli popełnił wykroczenie za granicą. 5. Systemy automatycznego rozpoznawania wykroczeń Pozwalają na szybką identyfikację wykroczeń drogowych na podstawie danych z kamer, fotoradarów i analiz wideo. Kierowca zawodowy – punkty karne a konsekwencje zawodowe Dla kierowcy zawodowego punkty karne mogą oznaczać utratę pracy lub poważne kary dla firmy transportowej. Oto najważniejsze konsekwencje: Młodociany kierowca – punkty karne i ograniczenia Ile punktów karnych ma młody kierowca? Dla kierowców w okresie próbnym, który trwa dwa lata od uzyskania prawa jazdy kategorii B, limit wynosi 20 punktów karnych. Przekroczenie tej liczby może skutkować cofnięciem uprawnień i koniecznością ponownego przystąpienia do egzaminu. Młodociany kierowca punkty karne musi traktować bardzo poważnie – każdy punkt przybliża go do utraty prawa jazdy. Policja i sądy stosują wobec nich zasadę większej odpowiedzialności. Kasowanie punktów karnych – jak i kiedy następuje? Po jakim czasie kasują się punkty karne? Punkty karne kasują się po 2 latach od momentu popełnienia wykroczenia (a nie od dnia zapłacenia mandatu!). Warunkiem ich usunięcia jest brak kolejnych punktów w tym czasie. Redukcja punktów karnych – szkolenia i zasady Redukcja punktów karnych jest możliwa poprzez udział w specjalnym szkoleniu organizowanym przez Wojewódzki Ośrodek Ruchu Drogowego (WORD). Szkolenie można odbyć raz na 6 miesięcy, a jego efektem jest kasowanie punktów karnych w liczbie 6. Z takiej możliwości nie mogą skorzystać młodzi kierowcy w okresie próbnym ani osoby, które przekroczyły limit punktów – dla nich procedura obejmuje skierowanie na egzamin kontrolny. Kiedy i jak można się odwołać od punktów karnych? Odwołanie od punktów karnych może przynieść efekty w różnych sytuacjach, takich jak: Jak prawidłowo odwołać się od punktów karnych? W sprawach bardziej złożonych lub międzynarodowych skorzystaj z pomocy prawnika, który przeanalizuje sytuację i pomoże przygotować skuteczne odwołanie. Punkty karne kierowców a odpowiedzialność prawna Punkty karne kierowców, szczególnie tych zawodowych, niosą za sobą konsekwencje nie tylko indywidualne, lecz także zawodowe i firmowe. Istnieje szereg sytuacji, w których kasowanie punktów karnych, ich redukcja lub skuteczne odwołanie jest możliwe. Kluczowe znaczenie ma czas reakcji, znajomość przepisów oraz odpowiednia dokumentacja. Każde państwo może mieć inne procedury i terminy, dlatego zawsze warto zapoznać się z przepisami lokalnymi oraz zweryfikować możliwości prawne w konkretnym przypadku.

Jak rozpocząć legalny transport broni i amunicji – krok po kroku (Część 1)

Jak zgodnie z przepisami rozpocząć działalność w zakresie transportu broni, amunicji i materiałów wybuchowych zgodnie z prawem? W dobie dynamicznych zmian geopolitycznych, rosnącego zapotrzebowania na usługi specjalistyczne w zakresie logistyki wojskowej oraz intensyfikacji współpracy państw członkowskich Unii Europejskiej z partnerami spoza wspólnoty – w tym z Ukrainą – coraz więcej przedsiębiorców z sektora TSL rozważa rozszerzenie dotychczasowego profilu działalności o tzw. „obrót specjalny”, rozumiany w świetle obowiązujących przepisów jako działalność gospodarcza związana z organizacją przemieszczania, magazynowania bądź wytwarzania broni, amunicji, materiałów wybuchowych oraz wyrobów i technologii przeznaczenia wojskowego lub policyjnego. Przedsiębiorca, który podejmuje decyzję o wejściu na ten wysoce reglamentowany obszar rynku, musi liczyć się nie tylko z koniecznością spełnienia szeregu wymogów formalnych, organizacyjnych i technicznych, ale również z odpowiedzialnością karną i administracyjną w przypadku naruszenia obowiązujących regulacji. Koncesja jako podstawowy warunek legalności Zgodnie z ustawą z dnia 13 czerwca 2019 r. o wykonywaniu działalności gospodarczej w zakresie wytwarzania i obrotu materiałami wybuchowymi, bronią, amunicją oraz wyrobami i technologią o przeznaczeniu wojskowym lub policyjnym (Dz.U. z 2022 r., poz. 1650), prowadzenie działalności polegającej na organizacji transportu materiałów niebezpiecznych – z wyłączeniem klasycznych usług spedycyjnych – wymaga uzyskania koncesji. Koncesja ta udzielana jest przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na wniosek przedsiębiorcy, który wykaże spełnienie określonych przepisami prawa warunków. W praktyce oznacza to, że zanim przewoźnik podejmie pierwsze działania logistyczne, musi wykazać się gotowością do działania w ramach restrykcyjnego reżimu administracyjnego. W przeciwnym razie naraża się nie tylko na dotkliwe sankcje finansowe (grzywny do 200 tys. zł), ale również na odpowiedzialność karną, która może skutkować karą pozbawienia wolności do lat 10. Wymogi wobec struktury przedsiębiorstwa i kompetencji zarządu Ustawodawca przewidział, że o koncesję mogą ubiegać się wyłącznie podmioty gospodarcze spełniające szczegółowo określone kryteria. ● Po pierwsze, wnioskodawca musi posiadać obywatelstwo polskie lub – w przypadku osób fizycznych – legalny pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. ● Po drugie, przynajmniej dwie osoby zasiadające w organach zarządzających spółki muszą legitymować się ukończonym szkoleniem specjalistycznym z zakresu obrotu materiałami wybuchowymi, bronią lub amunicją. ● Jeżeli spółką kieruje jednoosobowy zarząd, konieczne może okazać się jego rozszerzenie lub powołanie prokurenta. Szkolenie wymagane przez ustawę trwa zazwyczaj cztery dni i kosztuje obecnie około 2160 zł za osobę. Należy również uwzględnić opłatę skarbową za wniosek o koncesję w wysokości 616 zł. Tabor transportowy i obowiązki względem kierowców Nie mniej istotnym aspektem działalności koncesjonowanej jest przygotowanie odpowiedniej floty oraz zapewnienie, że osoby bezpośrednio zaangażowane w realizację przewozów – czyli kierowcy – spełniają wszystkie przewidziane prawem warunki. Pojazdy przeznaczone do przewozu broni, amunicji i materiałów wybuchowych muszą spełniać standardy wynikające z przepisów krajowych oraz postanowień Umowy ADR. Konieczne są m.in. odpowiednie świadectwa dopuszczenia pojazdów, oznakowanie oraz zabezpieczenia techniczne. Kierowcy powinni posiadać ważne uprawnienia ADR, aktualne zaświadczenia o niekaralności wydane przez Krajowy Rejestr Karny oraz zaświadczenia psychologiczne. Obowiązkiem przedsiębiorcy – a nie pracownika – jest regularna weryfikacja tych dokumentów, co oznacza, że każdorazowe niedopatrzenie może skutkować odpowiedzialnością po stronie firmy. Obowiązki dokumentacyjne i ewidencyjne Zgodność z przepisami to również kwestia właściwego dokumentowania wszystkich czynności związanych z przewozem materiałów niebezpiecznych. Każdy transport broni czy amunicji musi być objęty ewidencją oraz posiadać komplet dokumentów – począwszy od koncesji, przez dokumentację przewozową, aż po ewentualne pozwolenia eksportowe czy zgody konsularne. Przedsiębiorca powinien liczyć się z możliwością kontroli ze strony organów administracji – zarówno w trakcie przewozu, jak i po jego wykonaniu – a brak wymaganych dokumentów może być podstawą do wstrzymania transportu lub wszczęcia postępowania wyjaśniającego. Co jeszcze jest potrzebne do rozpoczęcia działalności transportowej w sektorze związanym z obronnością? W zależności od konkretnego zlecenia, transport materiałów niebezpiecznych może wymagać także uzyskania dodatkowych zezwoleń – np. zezwolenia na wywóz (jeżeli ładunek przekracza granice UE), zaświadczenia wydawanego przez konsula RP (jeśli transport prowadzony jest przez obywateli Polski poza wspólnotą), czy też europejskiej karty broni palnej (która ułatwia procedury celne przy tranzycie wewnątrzunijnym). Uzyskanie tych dokumentów podlega osobnym procedurom i wiąże się z dodatkowymi kosztami oraz terminami. W wielu przypadkach możliwe jest uzyskanie zezwoleń wielokrotnych lub globalnych, co znacząco upraszcza późniejsze działania operacyjne. Kluczowe jest jednak ustalenie, jeszcze na etapie planowania, jaki typ materiału jest przewożony i jak został on sklasyfikowany przez prawo krajowe oraz unijne – ponieważ od tego zależy, który reżim regulacyjny znajdzie zastosowanie. Czy warto starać się o koncesje i pozwolenia? Rozpoczęcie działalności w zakresie transportu broni, amunicji i materiałów wybuchowych to proces wymagający wieloetapowego przygotowania. Począwszy od decyzji o zmianach w strukturze zarządu, przez zdobycie odpowiednich kompetencji, przeszkolenie personelu i przygotowanie floty, aż po zebranie dokumentacji i współpracę z administracją – każdy etap wymaga dokładności, planowania i znajomości przepisów. Choć jest to rynek niszowy, poddany ścisłej kontroli, to jednocześnie oferuje stabilne możliwości rozwoju dla firm, które zdecydują się na profesjonalne podejście do tematu. Przy właściwym przygotowaniu oraz wsparciu prawnym, wejście w ten segment może stanowić istotne rozszerzenie oferty usługowej i odpowiedź na rosnące potrzeby międzynarodowych partnerów.   Część 2 już dostępna na naszym blogu pod linkiem: https://translawyers.eu/transport-broni-z-i-do-polski-o-zezwoleniach-konsulatach-i-strategicznych-certyfikatach-slow-kilka-czesc-2/ Autorka: Ewa Sławińska-Ziaja Radca prawny w Trans Lawyers Kancelaria Prawna    

Jak zatrudnić kierowcę spoza UE?

Branża transportowa od lat zmaga się z deficytem kierowców. Coraz częściej pracodawcy decydują się na zatrudnienie pracowników spoza Unii Europejskiej, którzy chętnie podejmują pracę w polskich firmach transportowych. Proces ten wiąże się jednak z szeregiem formalności, które musisz spełnić, aby legalnie zatrudnić cudzoziemca. Sprawdź, jakie kroki należy podjąć, aby zatrudnienie kierowcy spoza UE przebiegło zgodnie z przepisami. Spis treści: Jakie warunki musi spełnić kierowca spoza UE? Zatrudnienie kierowcy zawodowego spoza Unii Europejskiej wiąże się z koniecznością sprawdzenia, czy spełnia on wymogi określone w przepisach. Podstawowe wymagania to: Każdy kierowca musi również przejść odpowiednie szkolenia transportowe, które są niezbędne do uzyskania kwalifikacji i legalnego wykonywania zawodu.  Legalizacja pracy – jakie dokumenty są potrzebne? Aby kierowca spoza UE mógł legalnie pracować w Polsce, musisz uzyskać odpowiednie pozwolenie na pracę oraz zapewnić mu legalny pobyt. Do wyboru są dwa podstawowe rozwiązania: 1️. Zezwolenie jednolite na pobyt czasowy i pracę – legalizuje zarówno pobyt, jak i zatrudnienie. Wniosek składa cudzoziemiec do wojewody właściwego ze względu na miejsce zamieszkania. 2. Oświadczenie o powierzeniu pracy cudzoziemcowi – prostsza procedura, dostępna dla obywateli wybranych krajów, takich jak Ukraina, Białoruś czy Gruzja. Zatrudniając kierowcę, musisz także pamiętać o kwestiach związanych z wynagrodzeniem. Pensja cudzoziemca nie może być niższa niż minimalne wynagrodzenie obowiązujące w Polsce, a także nie może odbiegać od wynagrodzenia innych pracowników wykonujących podobną pracę. Świadectwo kierowcy i Karta Kwalifikacji Kierowcy – wymogi Poza standardowymi dokumentami każdy kierowca zatrudniony w transporcie międzynarodowym musi posiadać dodatkowe uprawnienia. Brak któregoś z tych dokumentów może skutkować konsekwencjami prawnymi, dlatego warto zadbać o ich uzyskanie jeszcze przed rozpoczęciem pracy przez kierowcę. Jak uprościć procedurę zatrudnienia? Liczba dokumentów i formalności związanych z zatrudnieniem kierowcy spoza UE może wydawać się przytłaczająca. Dlatego wielu przedsiębiorców decyduje się na współpracę ze specjalistami. Kancelaria transportowa we Wrocławiu zajmująca się obsługą prawną firm transportowych może pomóc w całym procesie – od skompletowania dokumentacji, przez legalizację pobytu i pracy, aż po uzyskanie świadectwa kierowcy. Warto skorzystać z profesjonalnego wsparcia, aby uniknąć błędów i przyspieszyć cały proces. Jeśli szukasz fachowej pomocy, skontaktuj się z ekspertami z kancelarii transportowej we Wrocławiu. Zatrudnianie kierowców spoza Unii Europejskiej może być dużym wyzwaniem, ale odpowiednie przygotowanie i znajomość przepisów pozwala na sprawne przejście przez cały proces. Dbałość o wszystkie wymagane dokumenty i wsparcie specjalistów to klucz do legalnego i bezproblemowego zatrudnienia zagranicznych kierowców.

NEWSLETTER

Zarejestruj się, aby uzyskać bezpłatny poradnik

'Skuteczne dochodzenie
należności w branży TSL - praktyczny
przewodnik - część druga windykacja sądowa"

Wyrażam zgodę na otrzymywanie newslettera oraz na przetwarzanie danych osobowych zgodnie z Polityką prywatności.